30jan

Toon met pensioen, 'chapeau voor de monteur'

 
Kun je je het voorstellen, bijna een halve eeuw voor dezelfde baas werken? Met Toon van de Kerkhof kijken we even terug op 45 jaar schilderen en glaszetten bij Caspar de Haan. Toon is nu met pensioen.

Het is het jaar waarin meer dan een miljard mensen kijken naar een live-uitzending van een concert van Elvis, we een autoloze zondag meemaken en EVV (FC Eindhoven) kampioen wordt en promoveert. In dat jaar, 1973, begint Toon bij Caspar de Haan. Hij begint dan al aan zijn eerste karwei, deuren gronden bij het GAK in Tilburg.

Heel Nederland gezien

Als je 45 jaar Nederland mooi maakt, dan kom je nog eens ergens. Toon was jarenlang vaste vakman bij DAF, heeft veel zorginstellingen een opknapbeurt gegeven en kwam op bijzondere plekken, van Maastricht tot Groningen en van fabriek tot casino. Van hoge flats in Eindhoven (“maar ik heb eigenlijk een beetje hoogtevrees”) tot ziekenhuis om de hoek.

Toon laat de voorpagina van de Volkskrant van 16 januari 2003 zien:


“Hier, in het midden. Dat ben ik.” Op de grote foto het interieur van het Van Abbemuseum, net vóór de oplevering van een nieuw gedeelte van het museum. Toon is er aan het schilderen. “Ook moesten we onderdelen van een kunstwerk schilderen. De kunstenaar zette het vervolgens in elkaar en zette zijn naam eronder.” Tja, wie is dan de echte kunstenaar...?

Op het matje

“Bij een huis in Woensel plaatste ik in de jaren 80 dubbelglas. Grote ramen waren het. De mevrouw die er woonde, deed open en had zich nogal schaars gekleed. Je kon zowat alles zien. In huis was het vies en oud. Ik heb voor zover het mogelijk was heel voorzichtig gewerkt, maar helaas sneuvelde er toch een plantje van anderhalve gulden, ofzo. Tijdens de koffie begon de dame over partnerruil.”

“Later moest ik bij Cas de Haan op het matje komen. Er was een brief binnengekomen met een klacht over wangedrag door de heren, ons dus. Ze probeerde ons te flessen en er een slaatje uit te slaan. Ik ben toen terug naar dat huis gegaan. Wangedrag? Míjn vrouw is aangekleed.”

'Chapeau voor de monteur'

“In Valkenswaard stond bij een dame thuis een kapotte installatie. Al vijf monteurs konden het ding niet maken. Ik zag dat er een onderdeel kapot was en ben die gaan halen. Later belde de woningbouwvereniging. ‘Chapeau voor de monteur’. Daar was ik wel heel trots op.”

Na 45 jaar zwaait Toon af, maar hij zal altijd ook een beetje van ons blijven. “Ik heb er altijd met veel plezier gewerkt. Ik voelde me altijd vrij en dat kan ik nog steeds waarderen.''